دوشنبه, ۲۲ آذر ۱۴۰۰، ۱۱:۰۱ ق.ظ من مردم. سبک تر، شنواتر و بیناتر از همیشه بودم. با لباس سنگینی که یک عمر بر تن داشتم انس گرفته بودم و تمام اتفاقاتی که بر آن می گذشت می دیدم. از همان ابتدا به درگاه خداوند مهربان شروع به التماس کردم تا مرا برگرداند. به او می گفتم مرا برگردان، آخر کارهای ناتمام زیاد

یکی از آیه های امیدبخش که هرگاه به آن فکر می کنم، به فضل و کرم خداوند مهربان امیدوارتر شده و آرامش می یابم آیه ۱۶۰ سوره مبارکه انعام است که خداوند مهربان می فرماید: هر کس کار نیکى بیاورد، ده برابر آن [پاداش] خواهد داشت، و هر کس کار بدى بیاورد، جز مانند آن جزا نیابد و بر آنان ستم نرود. (۱۶۰) خداون

قومی که ره به عالم تحقیق میبرند  مشکل به ترهات جهان سر بر آورند چیزی که هیچ گونه وفایی نمیکند من در تعجبم که غم او چرا خورند؟ این جامها چه فایده؟ چون بر کند اجل وین پردها چه سود؟ که بر ما همیدرند کمتر ز مار و مور شناس آن گروه را کز بهر مار و مور تن خود بپرورند خواهی گذشت بیشک ازین